• PhD-leven

    Ik bluf mijzelf door het leven en het gaat tot nu toe best goed.

    Iedereen in wetenschapsland heeft het tegenwoordig: het imposter syndrome (oplichterssyndroom voor de Nederlandssprekende mensen onder ons). De mensen die het niet hebben, hebben het wel gehad in het verleden of hebben minstens vier collega’s die het wel hebben. Het is dus een uitzonderlijk goed gespreksonderwerp als je even niet zoveel te zeggen hebt over het weer. Maar wat is het imposter syndrome? En heb ik het ook?

  • PhD-leven

    Een valse start.

    Ik begon de eerste maand van mijn laatste jaar met een achterstand, want ik besloot een lacrossebal tegen mijn eigen hoofd aan te gooien. Ja, je hoort het goed: ik gooide een bal tegen mijn eigen hoofd aan. Zonder muur of lat van het goal ertussen, gewoon direct uit het netje tegen mijn gezicht. Mijn hoofd was daar niet zo blij mee en besloot dat het game over was. Voor die training, maar ook de dagen erna. Gelukkig had ik veel overleg ingepland staan en scheen de zon, dus pakte ik mijn rust en zo konden mijn hersenen een beetje bijkomen van de klap. Tot vanochtend, toen ik besloot dat…

  • PhD-leven

    Wanneer planetaire catastrofe je baan is.

    Via Twitter kwam ik net dit artikel tegen, geschreven door Lesley Hughes, een professor uit Australië die onderzoek naar de impact van klimaatverandering op soorten en ecosystemen. Ze omschrijft perfect hoe het soms voelt om onderzoek te doen naar klimaatverandering en de effecten daarvan.

  • PhD-leven

    Op weg naar het einde.

    Gisteren is het laatste jaar van mijn PhD-avontuur ingegaan. Men zegt altijd dat de tijd sneller voorbij gaat dan je denkt, en dat is absoluut waar. Men zegt ook altijd dat het laatste jaar een hel is vol stress en burn-outs, maar op dit moment hoop ik nog dat ik het allemaal onder controle heb en dat dit niet voor mij zal gelden. Komend jaar zal ik ondanks de hoge werkdruk wat vaker iets posten, omdat ik juist in deze periode behoefte heb aan een groter plaatje. Misschien ook wel aan een dagboek of een luisterend oor, dan wel lezend oog. 

  • PhD-leven,  Wetenschapscommunicatie

    Ik exposeerde zeker drie dagen in het Stedelijk.

    Ter ere van het 100-jarig bestaan van de Universiteit van Wageningen, werd er een samenwerking georganiseerd tussen PhD-studenten uit Wageningen en studenten van de Rietveld Academie uit Amsterdam. Het idee was dat je in een groep van twee studenten en één PhD’er een kunstwerk zou maken over een wetenschappelijk probleem. Dat kunstwerk zou dan vervolgens drie dagen te zien zijn in het Stedelijk Museum en daarna nog gepresenteerd worden in Wageningen. Ik besloot mee te doen en dit zijn de inzichten die ik heb gekregen tijdens het proces:

  • PhD-leven

    Een nieuw begin.

    Hee hoi, niet-zo-onbekende, Ik schrijf je, om je te laten weten dat ik heb besloten om zoveel mogelijk afstand van je te nemen en het leek mij wel zo netjes dat ook aan jou mede te delen. Ik had gehoopt op een makkelijke breuk tussen ons, dat wij hier op dit moment gewoon afscheid van elkaar hadden kunnen nemen en dat dat het dan was. Dat ik niet langer een rol in jouw leven zou spelen en dat het jouwe niet zo innig verbonden meer was met dat van mij, maar zoals je zelf ook wel begrijp gaat dat niet, daarvoor zijn onze levens te veel met elkaar verweven. De…

  • PhD-leven

    De dingen die voorbij kwamen – 5

    Afgelopen week begon ik aan een nieuw project en dat was eigenlijk heel erg leuk en relaxed om te doen. Ik las veel papers, probeerde de appendices te reproduceren (ja écht) en voltooide eindelijk mijn Data Scientist-track op DataCamp. Al met al een best succesvol weekje, met uiteraard genoeg momenten om mij even af te laten leiden door wat er allemaal te vinden is op het wereldwijde web. Dit zijn de dingen die ik deze week tegenkwam:

  • PhD-leven

    De dingen die voorbij kwamen – 4

    Afgelopen week stond voor mij in het teken van presenteren. Ik houd niet van presenteren en één van mijn drie presentaties ging belachelijk slecht, maar toch was het voor het eerst ooit dat ik presentaties gaf zonder zenuwachtig te zijn. Sterker nog, ik vond het best wel leuk! Naast al dat presenteren en praten, had ik gelukkig nog genoeg tijd voor andere dingen. Dit zijn dan ook een paar van de dingen die voorbij kwamen deze week.

  • PhD-leven

    Een weekje niks doen

    Afgelopen week heb ik niks gedaan en toch was het een hele goede week. Sterker nog, ik heb in tijden niet zo’n productieve week gehad. Ik heb natuurlijk wel iets gedaan. Ik schreef een artikel voor een website, maakte een poster, schreef een scriptje om wat data te visualiseren en had een paar vergaderingen. Maar ik deed absoluut niks aan mijn huidige project. Bewust.