• Kantelpunten,  PhD-leven

    Wat is een dynamisch evenwicht en word je er ziek van?

    Over iets minder dan zes weken moet ik een boekje inleveren bij mijn begeleiders en de commissie met daarin de resultaten van het werkt dat ik de afgelopen vier jaar gedaan heb. Honderden uren werk, bloed, zweet en tranen en wie gaat het boekje uiteindelijk lezen? Waarschijnlijk niemand. Zo werkt dat nu eenmaal. Omdat ik het wel leuk zou vinden als in ieder geval een paar mensen globaal weten waar mijn onderzoek over gaat, loop ik al een tijdje rond met het idee om een korte podcast-achtige serie of korte filmpjes te maken over de belangrijkste begrippen uit mijn PhD thesis. Probleem is alleen dat ik vaker zulke goede ideeën…

  • PhD-leven

    De eindsprint: mijn plan.

    De datum staat al vier jaar in mijn agenda, maar was tot niet zo lang geleden een vrij abstract iets: 8 juni 2019. De dag dat mijn contract bij de universiteit afloopt en ik mijn PhD af hoor te hebben. Hoor, want er zijn maar weinig die het echt voor elkaar krijgen om het boekje af te maken binnen hun contract. Ik lag per toeval spontaan op schema, maar heb de afgelopen weken mijzelf voldoende weten te saboteren – ‘ja joh, ik kan nog wel even twee weken practica geven’ – om het toch weer spannend te maken of ik de deadline ga halen. Kortom, het is tijd voor een…

  • PhD-leven

    Kenmerken van een slechte begeleider.

    Of je nou een PhD doet, je thesis schrijft, of je zo goed als kwaad door het leven probeert te worstelen, iedereen heeft ermee te maken: begeleiders en mentors. In je eerste levensjaren noem je diegene vaak papa of mama, maar grote kans dat later in je leven andere mensen die rol gaan vervullen. In tegenstelling tot het kiezen van je ouders, heb je daarin wel een keuze. Inmiddels heb ik er zelf al een paar gehad, in verschillende fases van mijn leven en hoewel ik jullie geen formule kan geven van de ideale mentor, kan ik je wel heel goed vertellen aan welke eisen een begeleider vooral niet moet…

  • PhD-leven,  Wetenschapscommunicatie

    Hoe mijn A2-project volledig uit de hand liep.

    Hoe de invulling van jouw PhD-tijd is verschilt per universiteit en zelfs per onderzoeksgroep, maar vaak moet je niet alleen aan je eigen project werken maar daarnaast ook nog vakken volgen en studiepunten halen. Wat je precies moet doen is afhankelijk van de ‘graduate school’ waar jij bij hoort en in mijn geval is dat SENSE (en WIMEK). Van de mensen van SENSE moet je 30 ects halen door middel van vakken en workshops, maar ook het geven van presentaties en het schrijven van artikelen telt mee. Daarnaast moet je een introductievak doen (A1 SENSE Introductory Course) waarin je o.a. een planning maakt voor je PhD, wat uitgelegd krijgt over…

  • PhD-leven

    Nog (ietsje minder dan) 3 maanden.

    Ik lig in mijn pyjama op de bank en luister naar een podcast. Drie mannen zijn met elkaar in gesprek over hoe mannelijk zij zijn op feestjes. Ondertussen loopt er voor mijn huis een vrouw langs met haar poedel. Ik zet de podcast uit. Het is tijd om weer wat te gaan doen.

  • PhD-leven,  Productiviteit

    De apps die ik gebruik tijdens mijn PhD.

    Het heeft even geduurd, maar na bijna vier jaar weet ik nu eindelijk hoe ik het beste werk. Dat heeft niet alleen te maken met de tijden waarop ik dingen doe – zo schrijf ik het liefste aan het einde van de dag, doe ik programmeerdingen juist in de ochtend en check ik mijn mail het liefste niet – maar ook met de apps die ik gebruik om mijn werk gedaan te krijgen. In het begin vond ik iedere maand wel een paar apps waar ik enthousiast over was en die alle problemen op zouden lossen, maar vaak was het bijhouden en gebruiken van die apps tijdrovender dan het doen…

  • PhD-leven

    Dingen die voorbij kwamen – 2018

    Afgelopen jaar was een drukke. Zowel wat betreft agenda, als in mijn hoofd. Ik deed gave dingen en leerde wijze levenslessen. Kwam tot totaal andere conclusies dan vorig jaar, en kreeg mijn PhD weer op de rit. Genoeg dus om jullie onder het genot van een kopje koffie even bij te praten over wat er allemaal voorbij kwam in 2018.

  • PhD-leven,  Wetenschapscommunicatie

    Ik hang in het museum.

    Gelukkig nog maar een paar dagen, want ik vind het maar ongemakkelijk, maar het filmpje dat Science Media maakte voor Tipping Point Ahead is onderdeel van de expositie ‘100 jaar WUR’ in de Casteelse poort. Afgelopen zaterdag verzamelde ik de moed om toch maar eens te gaan kijken. Conclusie: het is heel raar om je eigen stem te horen als je een ruimte binnenloopt en stiekem is het wel gaaf om jezelf op een groot scherm te zien. Helaas herkende de mevrouw het museum mijn hoofd niet en ik kan mij zo voorstellen dat zij de expositie het vaakst gezien moet hebben, dus echt wereldberoemd ga ik er niet van…

  • PhD-leven

    Lucifers aansteken voor de radio.

    Ik dacht altijd dat het onmogelijk was om een pitch over mijn eigen onderzoek te houden in 3 minuten, omdat mijn werk theoretisch is en ik mij bezig houd met allemaal concepten die onmogelijk zijn om uit te leggen in zo’n korte tijd. Totdat op een blauwe maandag (of eigenlijk zondag), Gijs mij opbelde met de vraag of ik in één minuut kon vertellen waar mijn onderzoek over ging voor de radio. Dit gebeurde er ongeveer in mijn hoofd: Radio? Ja, vet! Ik doe het. Oké, wacht. Een minuut? Nee, dat is onmogelijk. Aan de andere kant, het zonnetje schijnt, het leven is goed, ik kan het op zijn minst…