• PhD-leven,  Wetenschapscommunicatie

    Ik hang in het museum.

    Gelukkig nog maar een paar dagen, want ik vind het maar ongemakkelijk, maar het filmpje dat Science Media maakte voor Tipping Point Ahead is onderdeel van de expositie ‘100 jaar WUR’ in de Casteelse poort. Afgelopen zaterdag verzamelde ik de moed om toch maar eens te gaan kijken. Conclusie: het is heel raar om je eigen stem te horen als je een ruimte binnenloopt en stiekem is het wel gaaf om jezelf op een groot scherm te zien. Helaas herkende de mevrouw het museum mijn hoofd niet en ik kan mij zo voorstellen dat zij de expositie het vaakst gezien moet hebben, dus echt wereldberoemd ga ik er niet van…

  • PhD-leven

    Lucifers aansteken voor de radio.

    Ik dacht altijd dat het onmogelijk was om een pitch over mijn eigen onderzoek te houden in 3 minuten, omdat mijn werk theoretisch is en ik mij bezig houd met allemaal concepten die onmogelijk zijn om uit te leggen in zo’n korte tijd. Totdat op een blauwe maandag (of eigenlijk zondag), Gijs mij opbelde met de vraag of ik in één minuut kon vertellen waar mijn onderzoek over ging voor de radio. Dit gebeurde er ongeveer in mijn hoofd: Radio? Ja, vet! Ik doe het. Oké, wacht. Een minuut? Nee, dat is onmogelijk. Aan de andere kant, het zonnetje schijnt, het leven is goed, ik kan het op zijn minst…

  • Onderwijs,  PhD-leven

    Wadlopen.

    Tijdens mijn PhD heb ik vrij regelmatig onderwijs gegeven. Ik hielp voornamelijk met computer practica, want achter een computer zitten is mijn ding. Afgelopen periode was hierop een uitzondering, want ik mocht met het vak ‘Marine Systems’ mee naar Texel om te helpen met het veldwerk-gedeelte op het wad.

  • PhD-leven

    Ik kan heel goed de tafel van 7.

    Afgelopen week bevond ik mij op het wad. Totaal uit mijn comfortzone zo zonder computer, maar juist de afwezigheid van de computer (en aanwezigheid van kabbelende golven en vogeltjes) zorgde ervoor dat ik veel tijd had om na te denken over mijn PhD. Niet zozeer over de inhoud, maar wel over het proces. Om mij heen zie ik namelijk de één na de ander bezwijken onder de stress, en ook ik moet mijzelf ook regelmatig er aan herinneren dat dit slechts een baan is. Dat ik niet faal als mens wanneer mijn scripts de ene error na de andere produceren. Vroeger waren mijn eigenwaarde en identiteit totaal niet gelinkt met…

  • PhD-leven

    Hoe overleef ik mijn PhD?

    Geïnspireerd op de boekenreeks van Francine Oomen, deel ik wat dingen die ervoor gezorgd hebben dat ik nog steeds adem en niet thuis zit door de stress. Een PhD kan namelijk vrij stressvol zijn en met vlagen vind ik dat ook, maar er zijn een heleboel dingen die je kunt doen om die stress te verminderen of te ontwijken en dit zijn mijn life savers:

  • PhD-leven

    PhD Update – Augustus

    Ik heb weer een tijd niks van mij laten horen, maar dat is inmiddels niets nieuws. Afgelopen weken heb ik gewoon doorgewerkt, dus ondanks het belachelijk mooie weer geen vakantie voor mij. Wel plande ik wat extra uurtjes in voor het eten van ijsjes en het maken van fietstochten. De rest van de tijd besteedde ik aan het op de rit krijgen van mijn PhD projecten.

  • PhD-leven

    Hoe ik een soort van over mijn presentatie-angst heen kwam in één week.

    Ik houd niet van presentaties. Waar ik mijzelf over het algemeen prima kan uitdrukken in woorden, eindigt een presentatie bij mij regelmatig in wat gestotter en een knetter rood hoofd. Vrij problematisch wanneer je regelmatig presentaties hoort te geven op congressen. Afgelopen week was voor mij dan ook fantastisch, want er stonden niet twee, maar drie presentaties op het programma. Echt één groot feest.  Kwam er ook nog eens bij dat twee van de drie presentaties pitches waren. Je weet wel, waar je in twee of drie minuten je hele onderzoek op een begrijpelijke manier moet uitleggen en het liefste ook nog eens lekker catchy en met een sprankelende persoonlijkheid.…

  • PhD-leven

    Ik bluf mijzelf door het leven en het gaat tot nu toe best goed.

    Iedereen in wetenschapsland heeft het tegenwoordig: het imposter syndrome (oplichterssyndroom voor de Nederlandssprekende mensen onder ons). De mensen die het niet hebben, hebben het wel gehad in het verleden of hebben minstens vier collega’s die het wel hebben. Het is dus een uitzonderlijk goed gespreksonderwerp als je even niet zoveel te zeggen hebt over het weer. Maar wat is het imposter syndrome? En heb ik het ook?

  • PhD-leven

    Een valse start.

    Ik begon de eerste maand van mijn laatste jaar met een achterstand, want ik besloot een lacrossebal tegen mijn eigen hoofd aan te gooien. Ja, je hoort het goed: ik gooide een bal tegen mijn eigen hoofd aan. Zonder muur of lat van het goal ertussen, gewoon direct uit het netje tegen mijn gezicht. Mijn hoofd was daar niet zo blij mee en besloot dat het game over was. Voor die training, maar ook de dagen erna. Gelukkig had ik veel overleg ingepland staan en scheen de zon, dus pakte ik mijn rust en zo konden mijn hersenen een beetje bijkomen van de klap. Tot vanochtend, toen ik besloot dat…