PhD-leven

Kerstcadeautjes voor PhD studenten en niet-PhD studenten.

Dit jaar sloeg ik Sinterklaas over zodat ik extra vroeg kon beginnen met het luisteren van kerstliedjes: tot grote vreugde van ongeveer iedereen die bij mij in huis woont. Ook dit jaar zal mijn kerst weer voornamelijk bestaan uit heel veel eten, in mijn pyjamabroek op de bank liggen en ‘home alone’ kijken, maar aangezien ik Sinterklaas heb overgeslagen vind ik dat ik ook nog wel een cadeautje heb verdiend. Omdat ik weet hoe lastig het is om cadeautjes te bedenken voor mensen die eigenlijk alle nuttige dingen in het leven al wel hebben, heb ik een lijstje gemaakt met cadeaus waarvan je niet wist dat je ze wilde hebben. En die ook nog eens super nuttig en wetenschappelijk verantwoord zijn. Komt ie.

Een Handpresso. Over het algemeen is koffie op de universiteit en op de meeste andere werkplekken intens smerig, of je bent er je halve maandsalaris aan kwijt. Bij ons mag je geen eigen apparatuur met een stekker in je kamer hebben, vandaar dat ik tot dusver koffieloos door het leven ga tijdens werktijd. Ik kan mij alleen voorstellen dat dit in mijn komende jaar een probleem gaat worden, want over anderhalf jaar moet er een boekje bij de drukker liggen. Vandaar dat een vakantie-espressoapparaat echt een goed cadeau zou zijn. Geen idee of deze koffie wel te drinken is, maar slechter dan bij ons op de uni kan bijna niet.

Lichtgevende dino’s in een bol. Natuurlijk niet de uitgestorven dino’s, maar levende dinoflagellaten in een bol. Dit soort doet aan bioluminescentie, wat betekent dat ze licht kunnen geven. Eigenlijk is dit dus gewoon een nieuw huisdier, maar dan eentje die gaat gloeien als je hem goed verzorgt. Oh en voor de mensen die het zielig vinden om de dino’s te schudden om daarmee jezelf te vermaken: in de echte wereld laten deze dinootjes zich meesleuren met de stromingen en worden ze rondgeslingerd door de golven, dus ze kunnen wel tegen een stootje.

Extra notebooks. Een mens heeft nooit teveel notitieboekjes. Of misschien wel, maar deze geeft licht, deze is zo mooi en deze ook, maar ook deze moet je eigenlijk wel hebben in je leven. En waar moet je anders al je briljante ideeën in opschrijven?

Kano computer kit. Het idee van deze kit is dat een kind zelf een computer in elkaar kan zetten en programmeren. Een kind. Dus moeten wij dat ook allemaal wel kunnen en eigenlijk is het onzin dat we dat nog lang niet allemaal geprobeerd hebben. Want hoe gaaf is het als je kunt zeggen dat je je eigen computer geprogrammeerd hebt? Ik vind je dan in ieder geval wel een held.

Deze kerstkaart. Ze (ik) zeggen wel eens dat beerdiertjes de nieuwe rendieren zijn, maar dan ietsje kleiner. Na het zien van deze kerstkaart snap je waarom.

Women in science boek. Boek, met plaatjes, over badass vrouwen die hebben bijgedragen aan de wetenschap.

Een e-reader. Liefste eentje die je ook in bad kunt laten vallen, want als je een bad hebt, dan is dat natuurlijk de plek om boeken te lezen en de rest van de wereld compleet buiten te sluiten.

Iets met lavendel. PhD studenten zijn altijd gestrest en maken veel te veel uren.  Om te voorkomen dat we allemaal met burn-out thuis komen te zitten, is het altijd een goed idee om iemand een cadeau te geven waar ze een beetje zen van worden. Vroeger vond ik het altijd gemeen als je iemand douchegel cadeau gaf, omdat ik dan vond dat je dan eigenlijk tegen iemand zegt dat hij of zij stinkt, maar inmiddels ben ik volwassen en ben ik wat genuanceerder in mijn mening: Axe geef je nog altijd alleen aan mannen die je vindt stinken, maar douchegel met lavendel voor je gestreste collega is altijd een goed idee. Bij nader inzien misschien toch niet voor een mannelijke collega, want ik weet niet zo goed hoe mannen staan tegenover deze geur.

Een vulpen. Sinds kort heb ik er weer eentje en ze schrijven niet alleen veel fijner dan een balpen, maar ik voel me ook heel wijs en volwassen wanneer ik hiermee aantekeningen maak in mijn notitieboekje. Bovendien raak je ze minder snel kwijt, want ze zijn duurder dus let je er beter op. Ook heel duurzaam denk ik, zo’n vulpen. Misschien ook niet, om eerlijk te zijn heb ik mij daar niet in verdiept.

The river of consciousness, geschreven door Oliver SacksDit boek is een collectie essays van Oliver Sacks, uitgebracht na zijn dood. Ik heb het boek zelf nog niet gelezen, maar the Guardian is positief en ik kan mij eigenlijk niet voorstellen dat dit boek niet interessant is.

Eén reactie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *